http://www.risheh.com
در مورد ماجرا های پس از انتخابات ،بسیار نوشته و گفته شده وامید است به صورت واقع بینانه پس از این نیز گفته و نوشته شود.
اما به هر تقدیر در شرایط کنونی سوالی مهم پیش روی نیروهای مستقل طرفدار انقلاب و امام با تمامی مؤلفههای آن (من جمله ولایت فقیه) است و آن این سوال است که آن ها چه باید بکنند؟
ظاهرا این دسته تکلیف دو سویهای دارند: نخست:" حفظ نظام" و دیگری "اصلاح نظام" !
در شرایط فعلی، هم حفظ نظام، و هم اصلاح نظام ،"اولویت" پیدا کرده است اما به هر حال اصلاح مرحله ای بعد از حفظ است و در فضایی آرام و به دور از هیاهو صورت می گیرد لذا قدم اول برای اصلاح برگشت آرامش به فضای کشور است.
آنچه مسلم است آنکه قدم اول برای آرامش و اصلاح هر نظام سیاسی روی آوردن به تکثرگرایی است، تا نظر کسانی که اصل نظام را قبول داشته و در جزییات اختلاف دارند تامین شود. ظاهرا این روند در کشور ما معکوس طی می شود و لذا هر روز دایره خودی ها تنگتر شده و اپوزیسیون های بیشتری از داخل نظام تولید می شوند. اقبال برخی از مردم به اعتراضات و همراهی آنان با جریان سبز ناشی از همین تنگ نظری برخی مدیران است که البته هنوز هم می توانند این جریان را با تدبیرمدیریت نمایند و اطمینان مردم را به خود بازگردانند. تجربه نشان داده ایستادگی و پایداری بر برخی نکات اختلافی که جزو اصول هم نیستند نمی تواند نتیجه ای جز افزوده شدن بر تعداد مخالفان داشته باشد و تنها موجب سلب اعتماد مردم می شود.
نیروهای انقلابی و مذهبی به خوبی می دانند که عقب نشینی دو طرف منازعه از برخی مرام ها که به هیچ وجه خیر و صلاحی در آن برای بقای نظام و مملکت دیده نمی شود به هیچ وجه به معنای شکست از آرمان ها و اصول اولیه نیست . علی رغم اینکه نباید تسلیم جنگ روانی ویژه و پیچیده دشمنان شویم . دشمنان خارجی هرگونه حرکت ما را به سمت آرامش، شکست و عقب نشینی از مواضع اصولی تعریف می کنند و هر گونه حرکت های افراطی رقیب را گامی برای پیروزی می خوانند .
اما مگر بیش از این است که ما را در دنیا به خشونت و تحجر معرفی می کنند؟ مگر امروز بیشتر از هر زمانی کینه و دشمنی استکبار علیه ما زیاد نشده است لذا ما نمی توانیم با حرف های آنان زندگی کنیم و یا آنچه که آنها می خواهند نادانسته انجام دهیم.آن ها می خواهند کشور دچار آشوب و هیجان باشد و لذا اشخاص آرامش جو را منحرف و خائن به آرمان ها معرفی می کنند و البته ما نیز بعضا این مطلب را می پذیریم و دقیقا در اجرای نقشه آن ها گام بر می داریم واین همان خطری است که بسیاری از نیروهای انقلابی را تهدید می کند یعنی شعار های انقلابی دادن ولی در زمین دشمن بازی کردن و این همه به دلیل فقدان بصیرت سیاسی است.
|