اخیرا یک عضو شورای انقلاب فرهنگی با انتقاد از تعطیلی مصوبه شورای حجاب و عفاف ،از نحوه و فرآیند کنار گذاشتن این طرح در دولت نهم پرده برداشت.
به گزارش جهان دکتر منیره نوبخت از اعضای شورای انقلاب فرهنگی در خصوص طرح عفاف و حجاب می گوید:توسعه فرهنگ عفاف از اولین موضوعاتى بوده که در شوراى فرهنگى - اجتماعى زنان پرداخته شده است.این شورا از سال 66 شروع به کار کرده است. آن طور که من یادم است از حدود سال 70 بود که بحث حجاب در اکثر جلسات شورا بررسى مى‏شد.
وی با بیان اینکه این طرح از ابتدای دهه 70 در دستور کار شورا قرار داشته است اما هیچ گاه اجرایی نشد به مصوبه حجاب و عفاف اشاره می کند و ادامه می دهد:پس از اجرا نشدن مصوبان مربوط به حجاب در سالهای دهه 70 ،ما در شورا پروسه‏اى طولانى را طى کردیم و بار دیگر مصوبه‏اى را به صورت مشروح در شوراى فرهنگى اجتماعى زنان تهیه و به شوراى عالى انقلاب فرهنگى فرستادیم که نام این مصوبه هم در شوراى عالى انقلاب فرهنگى شد: «راهبردهاى گسترش فرهنگ حجاب و عفاف»
نوبخت ادامه می دهد :البته سند پیشنهادى ما مفصل بود. هم راهبردها را گفته بودیم و هم راهکارها را. مثلا به صورت دستگاهى گفته بودیم که صدا و سیما چه کند، وزارت ارشاد چه کند، سازمان تبلیغات چه اقدامى انجام دهد و... ما همه اینها را در کنار سیاست‏ها، به صورت راهکار ارائه دادیم و احصاء کردیم. این پیشنهاد ما نیز در تاریخ 4/5/84 یعنى اواخر دوره دوم ریاست جمهورى آقاى خاتمى در شوراى عالى انقلاب فرهنگى تصویب شد. این مصوبه ما جزء آخرین مصوبات شوراى عالى انقلاب فرهنگى در دولت آقاى خاتمى بود که با امضاى ایشان، این مصوبه هم براى اجرا ابلاغ شد.
عضو شورای انقلاب فرهنگی با بیان اینکه این مصوبه در زمان خاتمی تا حدی اجرایی شد اضافه می کند :در آن زمان، این مصوبه تا چه حدی اجرایى شد و حتى جلسات این کمیته هم در شوراى فرهنگ عمومى که زیر نظر وزارت ارشاد است، برگزار شد. ما در جلسات کمیته آمدیم و براى هر یک از وزارتخانه‏ها و سازمان‏ها نقش و وظیفه خاص تعیین کردیم.حدود 22 دستگاه واجد مسئولیت شدند.
وی در رابطه با اجرای این مصوبه در ماههای پایانی دوران خاتمی می گوید:ما فکر می کردیم که در ماه‏هاى پایانى دولت آقاى خاتمى ، همکارى جدى نشود. اما همه دستگاه‏ها آمدند و به صورت فعال در این جلسات شرکت کردند.
عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی در ادامه به وضعیت این طرح در دولت نهم اشاره می کند و ادامه می دهد: دولت جدید که آمد، دیگر جلساتى ما که به مرحله اجرایى و ابلاغ این وظایف به دستگاههاى اجرایى رسیده بود، با یک وقفه طولانى مواجه شد.
حدودا یک سال این وقفه ادامه داشت تا جایى که من بعد از آغاز به کار دولت آقاى احمدى‏نژاد، هر دو، سه ماه یک بار در شوراى عالى انقلاب فرهنگى این وقفه در برگزارى جلسات را تذکر مى‏دادم. 
وی اضافه می کند: اولین اتفاقى که افتاد این بود که دیگر مصوبه شوراى عالى انقلاب فرهنگى در خصوص گسترش عفاف و حجاب اجرا نشد. آن گروه ستادى که در مصوبه پیش بینى شده بود، دیگر تشکیل جلسه نداد. بلکه به شکل دیگرى تشکیل شد. به این معنا که وزیر محترم وقت آقاى صفارهرندى، خودشان ترکیبى از افراد را انتخاب و به جلسه دعوت کردند. البته آقاى صفارهرندى در خلال برگزارى جلسات متبوع خودشان، معتقد بودند که کار دارد انجام مى‏شود.
نوبخت می گوید: ستادى به عنوان نظارت بر اجراى این مصوبه تشکیل دادند و افرادى را هم مطابق نظرشان به این شورا دعوت کردند که این جلسات هم در وزارت ارشاد برگزار مى‏شد یادم هست که این جلسات نظارتى به طور منظم برگزار مى‏شد. حتى نماینده ما به عنوان شوراى فرهنگى اجتماعى زنان نیز در این جلسات به صورت دائم حضور پیدا مى‏کرد.
وی در پاسخ به این سوال که "با این حساب ، کمیته‏اى که مدنظر شورا بود، عملا ملغى و غیر اجرایى شده بود. شما به این مدل از تشکیل جلسات و اجراى اشتباه مصوبه شورا اعتراضى نداشتید" می گوید: چرا، من به کرات این موضوع را اعتراض مى‏کردم، اما متاسفانه هیچ وقت پاسخ روشن و شفافى به اعتراضات من از سوی دولت داده نمی شد.
نوبخت در ادامه توضیح می دهد که دولت به یقین با این مصوبه مخالف نبوده است اما من فکر مى‏کنم همان طور که در خیلى از مسائل کشور سایه سیاست سنگینى مى‏کند، این مصوبه هم دچار همان سیاست بازى‏ها شد.
وی در گفت و گو با یالثارات با درخصوص این سایه سنگین سیاست توضیح می دهد: من این طور متوجه مى‏شوم که با اصل موضوع مخالفتى وجود ندارد، کسى مخالف نبود که فرهنگ عفاف در کشور حاکم شود. در کنار این اعتقاد به موضوع، من دچار تناقض شدم که چرا باید این مصوبه معطل بماند؟ چرا باید با دخالت دادن نظرات شخصى، شوراى دیگرى تشکیل شود. من دو عامل را مى‏توانم بگویم یکى همان سیاست و یکى هم نظرات و سلایق شخصى افراد.
وی در رابطه سزنوشت شورای نظارت در دولت نهم هم اضافه می کند:در دستگاههاى دولتى، یک ستادهایى براى رسیدگى به امر حجاب و عفاف تشکل دادند، ولى الان شما بروید ببینید آن ستادها کجایند؟ هستند؟ نیستند؟ سوال اینجاست که چرا حتى کار خود آقایان در شوراى نظارت هم بسته و متوقف شده؟ من معتقدم براى اینکه آن ستادى که در طرح شورا مدنظر بود دیگر تشکیل جلسه نداد. آن کمیته اجرایى که ما با قوت و قدرت و حضور 24 نماینده وزیر پیش‏بینى کرده بودیم، از بالاى سر کارها برداشته شد. اینها هم یک سال کار کردند و این بخش نظارتى هم تعطیل شد. از زمان تعطیلى این شورا تا الان حدود دو سال و نیم است که اینها هم فعالیت ندارند.