ادعاهای یکشنبه شب محمود احمدینژاد در شبکه خبر با واکنش کارشناسان و نخبگان مختلف کشور مواجه شد؛ آنها گفتههای کاندیدای انتخابات دهم را با واقعیت منطبق نمیدانند.
به گزارش قلمنیوز فرشاد مومنی، فاطمه راکعی، حمیدرضا کاتوزیان، حجتالاسلام سیدرضا اکرمی،کامبیز نوروزی، جمشید پژویان، بایزید مردوخی، بهمن آرمان، گرانمایهپور انتقاداتی به نحوه بیان ادعاهای تاییدنشده احمدینژاد در تریبون صداوسیما داشتهاند که در زیر به آنها اشاره میشود.
فاطمه راکعی: آقای احمدینژاد چگونه حاضر است در مورد دوران ریاست جمهوری مقام معظم رهبری و در مورد زمانی که حضرت امام خمینی (ره) حضور و نظارت جدی بر حکومت داشتهاند اینگونه انتقاد کند؟ به نظر میرسد باید مشاوران و دوستان او درباره نحوه این گفتار که بر خلاف اخلاق، اسلام و عرف بوده بیشتر رایزنی کنند. اگر هم وی به عنوان رییسجمهور کشور متوجه پیامد این صحبتها نیست، باید با او برخورد قانونی شود؛ مگر ایران مدعیالعموم ندارد که این چنین صحبتهایی را طرح میکند؟ دادستان و قوه قضاییه چه میکنند که مسئولان دولت اینگونه صحبت میکنند؟ صحبتهای احمدینژاد اهانت به رهبری، آحاد ملت شریف و زیر سوال بردن 30 سال حکومت اسلامی بود که به پشتوانه رای مردم حرکت میکرد.
حجتالاسلام سیدرضا اکرمی عضو ارشد جامعه روحانیت مبارز: ادبیات احمدینژاد دور از شان یک رییسجمهور بود. دو نکته در صحبتهای شب گذشته احمدینژاد توجه ما را جلب کرد؛ اولا احمدینژاد به صداقت بیان کرد که در 24 سال گذشته شما خوردید و بگذارید 4 سال دیگر، دیگران باشند! بیان این مطلب از طرف وی آن هم به صورت کمی بسیار ناپسند و نامناسب بود و احمدینژاد باید جواب بدهد که خوردن یعنی چه؟ مگر کشور دیوان محاسبات نداشت؟ مگر کشور امام و رهبر نداشت؟ اصلا چه طور به خود اجازه داده که چنین سخن بگوید؟ مگر در 8 سال اول خود رهبری، رییسجمهور نبودند؟ احمدینژاد در هر کوی و برزنی عنوان میکند که به هیچوجه موافق تخریب و جوسازی نیست اما با بیان این سخنان خود به شخصه باب تخریب را گشوده است. نکته دوم هم این که درباره صحبتهای شب گذشته رئیس دولت نهم راجع به افشای نام مفسدان اقتصادی، چرا دولت این اسامی را حتی برای یک بار اعلام نمیکند و از مراحل قانونی مسئله را پیگیری نمیکند؟ استفاده ابزاری دولت از ادعای افشای نام مفسدان اقتصادی بسیار عمل ناپسند و خلاف اخلاق و قانون است. این حرکت به نوعی آزار و اذیت روانی مردم نیز هست. چرا که مردم را با کمیگوییهای خود در انتظار قرار میدهد؟
حمیدرضا کاتوزیان نماینده مجلس: زیر سوال بردن کلیت گذشته و نحوه مدیریت گذشتگان خواسته دشمنان انقلاب است و آنان ترجیح میدهند چنین سخنانی را بیان کنند یا بشنوند. اگر دولت بخواهد کل حاکمیت قبلی را زیر سئوال ببرد، این جفا به نظام است. مگر تاکنون کشور، نظام و ساختار سیاسی نداشته و زیر نظر رهبری نبوده که احمدینژاد معتقد است هیچ کاری در گذشته صورت نگرفته است؟ افراد نباید برای جمع کردن رای چنان گذشتگان را زیر سئوال ببرند که واقعا چیزی از انقلاب نماند. در دوره اول ریاست جمهوری خود امام(ره) نیز حضور فعال در نظارت بر مسائل دولتی داشتند و رهبر معظم نیز رئیس جمهور بودند. پس چگونه میتوان این دولت را زیر سئوال برد؟
ابراهیم امینی نماینده سابق مجلس: حرفهای بیپایه و اساس و فرافکنی از خصوصیات دولت نهم است. ایجاد فضای اتهام و جوسازی علیه دولتهای گذشته در طول این 4 سال رواج داشته که با نزدیک شدن به زمان انتخابات و با توجه به این که اعضای دولت نهم میدانند در افکار عمومی جامعه از مقبولیت کمی برخوردار هستند، بیان این مطلب شدت و سرعت بیشتری به خود گرفته است. مهمترین شرط برای کسی که قصد دارد مدیریت کشور را بر عهده بگیرد صداقت در گفتار است. به نظرم این دولت فاقد این ویژگی است و هرگونه ادعای واهی را صراحتا مطرح میکند بدون این که احساس کند باید جوابی پس بدهد.
کامبیز نوروزی دبیر کمیته حقوقی انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران: آزادی مطبوعات جزو حقوق ملت و انتقاد نیز جزئی جدا نشدنی از حقوق مطبوعات است. اگر دولتی نشریهای را به دلیل انتقاد از دولت توقیف میکند فضیلت نیست. در طول این چهار سال فعالیت دولت نهم حق انتشار نشریه و حق امنیت حرفهای نشریات که مورد تاکید قانون مطبوعات نیز هست به شدت دچار آسیب شده است. در طول 4 سال دوره ریاست آقای احمدینژاد در دولت نهم هیات نظارت بر مطبوعات که زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت اداره میشود بیش از 40 نشریه را توقیف کرد که روند توقیف در این 4 سال در 15 سال گذشته بیسابقه بوده است. تعداد مجوزهای صادره برای نشریات نیز بسیار کاهش یافته و در این مدت تعداد انگشتشماری مجوز برای نشریاتی که در طیف حامیان دولت قرار دارند صادر شده و دیگران نتوانتستهاند مجوز بگیرند.
دکتر فرشاد مومنی، اقتصاددان: کسی از آقای احمدینژاد انتظار ندارد که شناخت دقیق و درستی از مسائل اقتصادی داشته باشد. ایشان تخصصی در این زمینه ندارد و جای تاسف است که بدترین بدسلیقگی را در انتخاب مشاوران و کارشناسان اقتصادی خود اعمال کردند؛ چرا که مطمئنا احمدینژاد به اعتبار کارشناسانش این صحبتها و ادعاها را بر زبان میآورد و کشور طی 4 سال خسارتهای سنگینی من باب همین بدسلیقگی محتمل شده است. مطالبی که احمدینژاد در مورد رشد نقدینگی در دوران جنگ تحمیلی بر زبان رانده خلاف واقعیت است. رشد نقدینگی در سه سال ابتدای ریاست جمهوری احمدینژاد از کل رشد نقدینگی در طول این 24 سال بیشتر و بیسابقه بوده است. باید از رییسجمهور سوال کرد که چه خیر و سودی از خلاف گوییها و تکرار آنها به دولت میرسد که آنان را در هر برنامهای مطرح میکند؟! طنز این رفتار و ادعاها آنجاست که دولت مخربترین کار را در دستور کار خود قرار داده اما منتقدان و کارشناسان را دشمن و رقیب خود میداند. به نظر میرسد دولت نهم از شخصیت و سابقه درخشان موسوی ترسیده است. بنابراین دولت نهم از هر ابزاری برای تخریب استفاده میکند.
دکتر جمشید پژویان، اقتصاددان: در دهه 60 راه جبران کسری بودجه برای دولت مراجعه به بانک مرکزی بود و بانک مرکزی با انتشار اسکناس نقدینگی را افزایش داد. اما در دهه اخیر به خاطر مصوبه قانونی چاپ اسکناس ممنوع شد و رابطه دولت با بانک مرکزی قطع گردید. دولت برای برطرف کردن کسری بودجه به بانک مرکزی مراجعه کرد و در عوض ذخایر دلار به وسیله بانک مرکزی فروخته شد و به دلیل این که خریداری غیر از خود بانک مرکزی نبود این دلارها خریداری میشد و اسکناس چاپ میگردید.
دکتر بایزید مردوخی اقتصاددان:
اگر رییس دولت نهم مدعی است از سیستم بانکی استفاده نشده در عوض به سیستم بانکی تکلیف کرده که منایع عظیمی تحت عنوان طرحهای زود بازده در اختیار افراد قرار دهد. این تکلیف بسیار بدتر از برداشتهایی که در گذشته دولت از سیستم بانکی انجام داده بود است. نکته دیگر این که کل منابع حساب ذخیره بیش از 25 میلیارد دلار بوده و در این چهار سال مجوزهای قانونی بسیار کمتر از این رقم ارزی موجود بود. در نتیجه فراتر از قانون برنامه برداشت شده است و مصرف هزینههایی شده که نقدینگی را به شدت افزایش داده است. همچنان هم سیر صعودی دارد که بایستی در استفاده از ارقام رعایت انصاف شود. نباید بنا را بر تخریب دولتهای پیشین بگذاریم. این شیوه موجب تخریب اعتماد مردم میشود.
دکتر بهمن آرمان، اقتصاددان: از نقطه نظر علمی صحبتهای آقای احمدینژاد درست نیست. رشد نقدینگی به دنبال استفاده لجامگسیخته از دلارهای نفتی در دولت نهم شدیدا افزایش پیدا کرد. از طرفی دیگر دولت با حوزههای باز و تشدید واردات و به صفر رساندن تعرفه واردات عملا کشور را به یک بازار مصرف بزرگ تبدیل کرد. مسئله دیگری که باید اشاره کنیم در دولت نهم هیچ پروژه بزرگی نه افتتاح و نه عملیات اجرایی آن انجام شد، هر چه بوده مربوط به دولت قبلی بوده است. اصل تورم در ایران در سیاستهای دولت بوده متاسفانه کشور ما در زمینه تولید هیچ خدماتی ارائه نداده است بلکه از بخش بازرگانی حمایتهای شدید صورت گرفته است که نمونههای آن فراوان وجود دارد. یک نمونه تولیدات چای و برنج بوده که کشاورزان در این حوزه طی دولت نهم محتمل ضرر و زیان فراوان شدند. همان طور واردات میوه که به زیان تولیدکنندگان تمام شد . هر چقدر گفته شود که دولت نقشی در ایجاد تورم درجامعه نداشته است میتوانیم به موارد عینی که برای همگان آشکار است و قابل مشاهده بسنده کنیم.
گرانمایهپور، مدرس علوم اجتماعی: عملکرد آقای احمدینژاد را باید از طریق افکار عمومی بررسی کنیم. سابقه نشان داده آقای احمدینژاد در نقدپذیری متفاوتتر از بقیه افراد هستند. متاسفانه کلام ایشان با کسانی که نقدشان میکنند متفاوت است. اگر آقای احمدینژاد نقدپذیر بودند رییس بانک مرکزی را عوض نمیکردند. یکی از ویژگیهای نقدپذیری ظرفیت داشتن است . برای ارزیابی عملکرد مدیریت در هر دولتی مثلا دولت هشتم یا نهم ،یکی از مهمترین ملاکها سنجش مدیریت است. اگر عزل و نصبها را ملاک قرار دهیم همگی به جواب چگونگی عملکرد دولت نهم خواهیم رسید. عزل و انتصابها نشاندهنده عملکرد دولت است. |